donderdag 10 september 2015

De macht van de sterkste regeert, maar niet zonder de kracht van de zwakste


Kijk eens naar het dierenrijk, ook daar is het de macht van de sterkte die regeert, zo werd me onlangs  gezegd , waarmee de spreker impliciet bedoelde dat het toch geen zin heeft om je overal tegen te verzetten, omdat het per definitie de mensen zijn met het grote geld die bepalen wat er  gebeurt en als zij het al niet zijn dan wel de machthebbers die beschikken over militair materieel. Ik heb dat nooit willen geloven al heb ik menig maal aan den lijve moeten ondervinden dat het in de praktijk wel vaak zo uitpakt, althans op de korte termijn.
Machthebbers denken immers altijd dat ze het gelijk aan hun kant hebben, maar de Berlijnse Muur is gevallen, het communisme van Rusland bestaat niet meer en de Amerikanen hebben metershoge prikkeldraadomheiningen geplaatst op de grens met Mexico, maar Obama kon niet ontkomen aan de naturalisatie van miljoenen illegale Mexicanen. Zo zijn er honderden voorbeelden te noemen.

In Europa en vooral de laatste jaren in Nederland is er een groeiende aversie ontstaan tegen de instroom van buitenlanders, zelfs als er driejarige kinderen dood aanspoelen op een strand in Griekenland zijn er nog mensen die vluchtelingen beschouwen als ongewenste vreemdelingen. Op tv heeft men het over angst. Angst waarvoor? Zonder het te zeggen worden asielzoekers en vluchtelingen (economische vluchtelingen zijn ook vluchtelingen) beschouwd als rovers, dieven, verkrachters, pedofielen, kinderlokkers, cultuurbarbaren en banendieven.
Een meerderheid van de mensen die zich zo afkeren van buitenlanders realiseren zich waarschijnlijk niet dat in vorige eeuwen een stad als Amsterdam voor de helft uit buitenlanders bestond, variërend van Portugese joodse handelslieden tot gevluchte Duitse Katholieken en Franse protestanten. En dan hebben we het nog niet over buitenlands scheepsvolk of handwerkslieden die hier een vak kwamen leren (Tsaar Peter de Grote!). Ooit wel eens nagedacht waar toch die vreemde “Hollandse namen” als Thoben, Morcus, Boucherie, Dehue, Raiz, Goethem, Savelkouls, Kimpel, Vesseur, enz. vandaan komen?
Een ander aspect is dat we vergeten dat de hele asielstroom van dit moment slechts 0,0027 procent bedraagt van de totale Europese bevolking en dat landen zoals Italië, Spanje en vermoedelijk ook Portugal en enkele Balkanlanden plus Griekenland als land tot de ondergang zijn gedoemd als daar geen buitenlandse arbeidskrachten aan de slag gaan. Dat komt gewoon doordat de bevolkingsgroei in die landen negatief is. Met andere woorden die bevolkingen zijn aan het uitsterven. Zelfs de Duitsers hebben inmiddels begrepen dat de stroom asielzoekers een zegen kan zijn voor hun land, omdat het gaat om vaak geschoolde mensen of mensen die hoog geschoold kunnen worden en die bereid zijn de handen uit de mouwen te steken.
De bestaande groep “buitenlanders”zou als een speer geïntegreerd moeten worden. Je zou bij een sollicitatie niet meer afgewezen moeten worden op je Marokkaanse of Turkse achternaam. En om de integratie te bevorderen zou ik het liefste zien dat mijn kleinzoon zou trouwen met een mooie Senegalese, dat mijn kleindochters thuiskwamen met een knappe Tanzaniaan of leuke Braziliaan en dat die andere pittige kleuter straks aankomt met een vrijdenkende Libanees. Zo is het destijds ook gebeurd met die buitenlanders in de zestiende en zeventiende eeuw. Ik weet het, zeker jn dit geval moet de liefde van twee kanten komen en de dreigende gettovorming in steden als Den Haag met ruim 50 procent buitenlandse bevolking dreigt dit soort processen te dwarsbomen. Aan de andere kant zie je dat juist nu er al dan niet sprake is van enigszins opgeklopte vluchtelingenhulp en er één op één contacten ontstaan met vluchtelingen, mensen zelfs bereid zijn ze in hun eigen huis op te nemen, en dan ook plotseling allerlei culturele verschillen oplosbaar blijken te zijn.  Niet voor niets schreef ik weken geleden al eens: Praat eens met een Turk.
Hoewel ik pessimistisch ben over de toekomst van de mensheid en soms diep teleurgesteld ben in sommige mensen, ook machthebbers, ben ik er van overtuigd dat uiteindelijk de wal het schip keert. Al vrees ik dat het ten koste zal gaan van miljoenen, zo niet miljarden mensen. We zijn intelligent genoeg om het in te kunnen zien, slim genoeg om er een draai aan te geven en technisch voldoende geschoold om de wereldbevolking te redden van de ondergang. We moeten het alleen nog even onder ogen leren en durven zien.
Recente ontwikkelingen in de journalistiek geven me echter weer hoop. De Correspondent en  Follow the Money, maar ook tv-programma’s zoals Argos/medialogica bewijzen dat er nog onderzoeksjournalisten bestaan die de onderste steen boven willen halen. Zeer recent werd ik getroffen door dit artikel over de farmaceutische industrie in Follow the money.
Dat er nog steeds mensen zijn die een genuanceerde waarheid boven tafel willen krijgen en het dus bijvoorbeeld ook durven om vast te stellen dat een kwart van allerlei goede doelen in veel te dure kantoorruimte zit is de keerzijde van die medaille. Als ik tijd van leven had gehad, zou ik me bij deze nieuwe journalisten hebben aangesloten. Het is in dit soort gevallen dus niet de macht van het geld, maar de fileerscherpe pen en de indringende camera die als kracht van de zwakken de macht van de sterken aan de kaak stellen en naar mijn overtuiging op termijn zelfs weten te beteugelen.
Hoop put ik ook uit de in de eerste alinea aangehaalde natuur. Een groep kraaien verjaagt een roofvogel die hun nesten probeert leeg te halen. Mensen en dieren proberen insecten uit te roeien, maar het lukt niet. Mijten, motten enz. bevolken zelfs ons lichaam en sterker nog, als dat niet het geval was, zouden we ziek worden en als machtige sterke niet kunnen overleven. De macht van de sterkste of de kracht van de zwaksten?

1 opmerking:

  1. Op de valreep toch meer publiciteit. Las het artikel in de telegraaf van 12 december 2015.

    BeantwoordenVerwijderen