maandag 31 augustus 2015

Het grote aftellen is begonnen

Je weet dat de dag komt dat ze tegen je zeggen: we kunnen echt niets meer voor u doen. En die dag was vandaag. Mijn naaste omgeving had ik er al dagen op voorbereid, want voor mezelf kwam het niet als een verrassing. Ik voel immers al twee jaar exact wat er in mijn lichaam gebeurt en ik zat er eigenlijk nooit naast. De tumor in mijn linkerlong is vrijwel gelijk gebleven, maar dat kleine kreng rechtsonder ziet er inmiddels uit als een ontploffende handgranaat. Van een sterrenhemel bij nacht is geen sprake meer. Duidelijk is dus dat de chemo niets heeft gedaan. In tegendeel. Morgen om half negen ben ik weer in het ziekenhuis bij de oogarts, omdat ik nog maar een kwartier tot twintig minuten per dag kan lezen of schrijven. Zelfs televisie kijken, kan alleen met een hoop inspanning. Het is mogelijk een bijeffect van de chemo, maar aan de andere kant is er ook sprake van een continue vervuiling die we met allerlei druppels maar niet weg krijgen. Misschien kunnen we er nog wat aan laten doen. Ook ben ik de afgelopen drie weken 3,5 kilo afgevallen, want eten en drinken smaakt niet meer, terwijl bovendien de eetlust is verdwenen. Wellicht dat ook dat nog iets verbetert nu we gestopt zijn met de chemo en hetzelfde geldt voor de enorme vermoeidheid, waardoor ik nu 12 uur per dag op bed lig. Mijn HB-gehalte is bijna op het niveau dat ik bloedtransfusies nodig heb, maar die krijg ik dus niet, omdat ik nog net boven de grens zit. Kortom de grenzen zijn in zicht en het grote aftellen is begonnen. Ik hoop dat ik nog een beetje opknap, want ik heb nog een paar blogjes op stapel staan en ik moet nog een paar zaakjes regelen, maar wie mij nog wat te vragen heeft moet nu wel haast gaan maken. De tijd voor mijn laatste acties is ingegaan.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten