maandag 27 juli 2015

Opgelucht en teleurgesteld

Het hoesten is sinds gisteravond opeens verdwenen. Mijn tong voelt ook niet meer alsof ik die verbrand heb met hete thee. Dus het lijkt er op dat de chemo begint te werken en Kees, krijg toch gelijk als ik zeg: ik ben nog niet dood. Hoewel het me de afgelopen dagen af en toe wel te moede werd, want je wordt dood en doodmoe van dat hoesten. Dat ik er nu weer van af ben op een enkel kuchje na is dus een hele opluchting, letterlijk en figuurlijk. Tegelijkertijd ben ik een beetje teleurgesteld en ga ik deze posting nog maar eens separaat aan een aantal mensen sturen. De ondertekening van de petitie voor het vrijgeven van Nivolumab loopt namelijk niet zoals zou moeten. Jullie reageren niet of althans veel te weinig.

Op basis van de statistische gegevens die ik uit de websitehosting kan halen, weet ik dat er veel meer mensen de blogs en de petitie voor de vrijgave van Nivolumab hebben gelezen dan er voor getekend hebben. Ook zo opvallend is dat van koppels, soms de ene helft wel heeft getekend en de andere helft niet. Dit terwijl iedere stem telt.

Vergeet even niet dat van jullie straks 1 op de 3 kanker krijgt en naar schatting 3000 tot 5000 mensen gebaat zijn met een behandeling met Nivolumab en dat afhankelijk van het stadium van de ziekte 87 procent kan genezen of ruim 40 procent een langer en plezierig er leven kan leiden dan nu het geval is met conventionele behandelingen. Dat lijkt me toch iets dat waard is om voor te vechten. Het is ook jouw toekomst en jouw behandeling die op het spel staan, want ik hoop het niet, maar misschien ben je morgen zelf wel aan de beurt.

Daarom nog een keer het adres: http://vergoednivolumab.petities.nl/  Ik zal dat voortaan onder iedere posting zetten tot we de petitie gaan aanbieden.

1 opmerking: